| تبليغات | X |
تو اين پست ميخوام شما واسم بنويسين...
به نظر شما عشق چيه؟ عشق كيه؟ عشق يعني چي؟
ميخوام يه كلمه يا جمله اي كه الأن در مورد عشق به نظرتون رسيد رو بگين.
يكي بود يكي نبود زير گنبد كبود دو تا جوون بودن كه مثل بقيه ي جوونا عاشق همديگه ميشن و... و اين «رضا و زهرا»ي قصه ي ما با هم ازدواج ميكنن. بگذريم... دو سال بعد از ازدواج ميفهمن كه اين كانون گرم دو نفره ي زندگيشون ميخواد بشه سه نفره... خلاصه زمونه مياد و ميره و بعد از پنج ماه تو يكي از اين آزمايشها دكترا به زهرا ميگن كه شايد اصلاً بچّشو نبينه شايدم بتونه يه لحظه اونو ببينه... خب اوّلش زهرا خيلي ناراحت شده بود ولي... ولي بخاطر اينكه فقط يه لحظه بچه رو ببينه هر روز اميدوارتر لحظه شماري ميكرد تا نه ماه تموم بشه و البته اين علي آقاي ما هم از ماجرا خبر نداشت... بازم ميگذره و نه ماه ميشه، زهرا هم به اميد همون يه لحظه ميره اتاق عمل... ساعاتي بعد فاطمه به دنيا مياد ولي... ولي زهرا در حسرت همون يه لحظه براي هميشه ميره... وقتي دكتره از اتاق عمل بيرون مياد علي خوشحال ميره طرفش ولي دكتر بهش ميگه كه... حالا علي نميدونست خوشحال باشه يا ناراحت، امّا اون بيشتر از همه ناراحت بود...
بازم ميگذره و علي بالاخره با اين ماجرا يه جوري كنار مياد... ولي فاطمه نه... فاطمه هميشه دنبال يه چيزي ميگشت كه انگار گمش كرده بود... برا اون مادر فقط يه سنگ قبر مشكي بود كه پدرش هميشه اونو به اونجا ميبرد... وقتي ميرفتن اونجا فاطمه ميرفت تو آغوش مادرش ولي اين اون آغوش گرم مادر نبود چون اون فقط يه سنگ قبر بود...
بازم ميگذره، وقتي روز مادر ميرسه همه ي بچه ها تو مدرسه از مادر و هديه ي روز مادر صحبت ميكنن ولي... ولي فاطمه اون گوشه نشسته و تو فكره، اون به هديه اي كه هر سال برا مادرش ميخره فكر ميكنه: يه دسته گل با روبان مشكي...
خلاصه همه ي اينا مثل همه ي چيزاي ديگه گذشت... گذشت... گذشت و فاطمه الأن خودش يه مادره ولي... ولي هنوز تو حسرتِ فقط يه آغوشِ گرم مادره...
...
اين پست رو ميخواستم واسه روز مادر بذارم ولي نشد...
راستي فردا كنكور دارم. با بروبچ گله اي رفتيم براي تنوع كنكور آزاد اسم نوشتيم فردا هم جاتون خالي ميخوايم بريم سر جلسه تفريح...